دوربین ذهن فرزندتان همیشه فعال است.. بچه ها دوربین های متحرکی هستند که همه حرف ها و حرکات ما را با تمام جزئیات ضبط می کنند و در حافظه نگه می دارند. آنها رفتار و گفتار ما را در واکنش به شرایط متفاوت زندگی در حلقه ی نگه می دارند و در زمان روبرویی با شرایط مشابه همان گونه رفتار می کنند. از آنجایی که رفتار خود را در فرزندتان خواهید دید پس آنگونه رفتار کنید که دوست دارید فرزندتان رفتار کند. به همین سادگی😊 #دوربین#ذهن_کودک #تربیت_فرزند #تربیت_صحیح_فرزند #هماهنگی_والدین#تعارضات_والدین#والدین_آگاه #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. اول از همه خیلی خوبه که این نکته رو بدونیم که با رعایت نکات ایمنی میتونیم به بچه ها کمک کنیم تا ترسشون کمتر یا برطرف بشه اما همیشه رعایت این موارد موثر نیست و لازمه که با جلسات مشاوره و مداخله درمانی به کودک کمک کنیم. *ترسو نباش! این جمله خطرناکه! والدین عزیز لطفاً ازش استفاده نکنید. با این کار کودک را بخاطر احساسش سرزنش می کنید در حالیکه دست خودش نیست و باعث کاهش عزت نفس میشه. مهمه که بدونیم گاهی ترس بچه‌ها به خاطر ناتوانی آنها در درک واقعیت و خیال است. *همدلی کنید! وقتی بچه‌ای از چیزی میترسه نیاز داره که به او اطمینان بدهید که احساسشو می فهمید و در کنارش هستید، انکار ترس، به بچه ها کمکی نمیکند. مثلاً میدونم که تو الان ترسیدی... * با او همراهی کنید. مثلاً بچه ای که از تاریکی میترسه حتماً چراغ خواب روشن کنید یا اگر از سایه ها میترسه به او نگویید مسخره بازی در نیار چیزی اونجا نیست! بهش پیشنهاد بدید که باهم وسایل ببینید. *لطفاً به ترس بچه‌ها نخندید! *تکرار ترس باعث کاهش ترس نمیشه! اینکه بچه از چیزی میترسه و ما مدام موقعیت را تکرار کنیم که ترسش بریزه یا براش عادی بشه معمولا نتیجه عکس داره و امنیت روانی آنها را از بین میبره. پس لطفاً کار رو برای خودتون و کودک سخت نکنید. * حل مسأله رو به او یاد بدهید تا تو موقعیت هایی که میترسه بتونید با کمک هم راه حل های مختلف پیدا کنید. اینجوری هم شما کنارش هستید، به احساسش احترام گذاشتید و با هم ی راهی پیدا کردید. * بعضی از بازی ها هم میتونه به کمتر شدن احساس ترس و ایجاد احساس آرامش کمک کنه مثل درست کردن بالش یا عروسک آرامش... بهتره راه های آرامش بخشی که مخصوص کودکتون هست رو پیدا کنید. لطفاً مراقب رسانه باشید. محتوای کارتون و فیلم ها گاهی‌ اصلا مناسب کودکان نیستند و گاهی منشاء ترس هستند، مثل آنابل قصه ها و نمایش ها هم راه های خوبی هستند ازشون غافل نشید. #ترس#درمان_اضطراب_استرس #اضطراب_کودک #فرزندپروری #عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک قصه#نمایش#بازی#سرزنش_ممنوع #درک_احساسات_کودک

#نوجوان #تربیت_فرزند #نوجوانان #توانمندی #درک_احساسات #ارتباط_با_فرزند #ارتباط_با_نوجوان #والدین_آگاه #تربیت_صحیح_فرزند #ثروت#آینده_روشن #فرزندپروری_مثبت #فرزندپروری_نوجوان #تربیت #مشاوره_آنلاین #مشاوره_تلفنی #مشاوره_خانواده #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. شازده کوچولو پرسید: غم انگیزتر از اینکه بیای و کسی خوشحال نشه چیه؟ روباه گفت: بری و کسی متوجه نشه #آنتوان_دوسنت_اگزوپری به نظرمن قلب و ذهن انسانها جایگاه رفیع وامن وماندگاری ست ، بیایید به گونه ای زندگی کنیم که خاطرمان در خاطر انسانها کمرنگ نباشد وحتی آن زمان که **رفتنی ** شدیم جای امنی در قلوب آنها داشته باشیم🙏🙏

. کلاس اول که بودم یک روزبایکی از بچه های کلاسمان دوست شدم،کلی باهم توی حیاط مدرسه بازی کردیم روزبعدش از خانه شان برایم هدیه آورده بود،یک هواپیمای آبی و قرمزپلاستیکی... آن روزحالم خوب بودوکلی ذوق داشتم که آن رابه خانه ببرم وبا آن بازی کنم. به خانه ک رسیدم،از کیفم بیرونش آوردم وبا افتخار،به همه نشانش دادم،آنقدراین هدیه برایم جذاب و خواستنی بودکه مدام نگران بودم خراب شودوازترس خراب شدنش آن را به مادرم دادم تا بالای طاقچه بگذارد و خیالم راحت باشد. فردایش که به مدرسه رفتم دوستم آمد جلو،سرش را پایین انداخت وگفت:مادرم گفته هواپیما را بیاور،لطفا هدیه ام را پس بده. یادم نمی رود که چقدر بغضم گرفته بود،من حتی با آن بازی هم نکرده بودم!ولی سنم به این حرف ها قد نمی داد که بگویم هدیه را پس نمی گیرند! فردا هواپیما رابه او برگرداندم اما وقتی دیدم آن رابرد وبه دوست جدیدش هدیه داد بغضی که از روز قبل نگه داشته بودم ترکید. همان روز فهمیدم که آدم ها زود عوض می شوند،که نمی شود روی آدم ها و حرف هایشان حساب کرد. ازآن روز تا جایی که می شد از کسی هدیه ای نپذیرفتم.از کسی چیزی نخواستم واجازه ندادم که کسی دلخوشی ام را بسازد.من شادی هایم را منوط به بودن آدم ها نکردم،چون دوست نداشتم وابسته و دلخوش که شدم،دلخوشی ام را از من بگیرند یا برای معذوریت ها و رفتنشان،بهانه و‌دروغ به هم ببافند. اجازه نمیدهم آدم های بلاتکیف،وارد زندگی ام شوند،چون میدانم دلخوش به بودنشان که شدم،می روند. آدم ها را قبل از اینکه دروغ بگویند،کنار می گذارم و قبل از اینکه بروند،می روم. من دلخوشی ام را روی مدار خودباوری ام تنظیم کرده ام وبا خودم عهد کرده ام که خودم چیزهایی که می خواهم رابه دست بیاورم،حتی اگر بهای رسیدن به آن ها سنگین باشد! به سال های کودکی تان برگردید،اتفاقاتی که یادتان مانده همه شان درس های بزرگی دارد. شما حواستان نیست که همان اتفاقات مهم دیروز،چقدر روی مسیر و شخصیت امروزتان تاثیر داشته هیچ خاطره ای بی حکمت نیست! کمی عمیق تر خاطراتتان را مرور کنید... #کودکانه_ها#خیالپردازی#آرزو#شادی#اعتماد#آدم_ها#دلخوشی#خودباوری#شخصیت#خاطره_های_کودکی#انسانهای_بلاتکلیف#تربیت#حکمت#فرزند_پروری#عالیه_هیبتی#بیرجند #نرگس_صرافیان_طوفان

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده