. ای کاش برای دوست داشتنمان دنبال بهانه ی موجه نمیگشتیم... دنبال یک تاریخ، یک مناسبت ، یک روز... که در تقویم دل عزیزانمان خاطره اش کنیم. باور کنید هر روز میشود بدون مناسبت دوست داشت... بدون دلیل هدیه داد ، بدون تاریخ شاد بود و بی بهانه در آغوش کشید... ما به سکوت و غرور و انکار عادت کرده ایم! آدم ها نیاز دارند که هر روز دوست داشته شوند آدم ها از بی مهری و بی توجهی پیر میشوند آرزو میکنم هیچ کس هیچ کس در جهان طعم تلخ نادیده شدن را نچشد... و هیچ کس برای دوست داشته شدن در انتظار روز تولدش نماند! #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #عشق#انکار#بی_توجهی#عاشقانه_ها#انسان#آغوش#مهر#توجه#تولد#بیرجند#بیرجند_شهر_من

. احترام گذاشتن به کودکان را به شکل های مختلف می توان نشان داد. از جمله وقت گذاشتن برای آنها است. با وقت گذاشتن برای بچه ها در واقع پیام غیر مستقیم به او می دهیم که برای تو ارزش زیادی قایلیم و دوست داریم وقتمان را با تو بگذرانیم. بچه ها در هر سنی که باشند چه نوزاد باشند چه در سنین بالاتر به سر ببرند نیاز به گذراندن زمانی خاص با والدین خود دارند. احترام به فرزندان را در مراحل مختلف رشد می توان با خوب گوش کردن و توجه به حرف های آنها نشان داد. با گوش کردن به حرف های کودک در واقع نشان می دهیم که برایش ارزش قایلیم و دوست داریم شنونده حرف های او باشیم. #زمان_کیفی#کوآلیتی_تایم #فرزند_پروری#تربیت#کودک_شاد#کودک_موفق#خانواده_آگاه#پدر#مادر#وقت_گذرانی_با_کودک #زمان_اختصاصی#تکنیک_فرزندپروری #عالیه_هیبتی#بیرجند

#تلویزیون_دیدن_کودک #فرزندپروری_مثبت #تربیت_صحیح_فرزند #والدین_سمی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما هم از این چالش ها دارید؟ کدوم روش انتخاب میکنید؟ #کودک#تفریح#بازی#کودکان#ساعت_زنگدار #اطلاع_دادن#ترک_محیط #خوش_گذرانی #مشاوره_آنلاین #مشاوره_خانواده #مشاوره_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #والدین_هماهنگ

. مامان من میترسم ! چقدر این جمله براتون آشناست؟ معمولا بچه ها تو سنین مختلف از چیزهای مختلفی می‌ترسند و واکنش‌های متفاوتی دارند، خیلی از ترس ها طبیعی و زودگذر هستند اما بعضی از ترس ها هم مهمون ‌همیشگی فکر بچه ها هستند و خیلی از عملکرد آنها را تحت تأثیر قرار میدند. والدین یا این ترس ها را نادیده می‌گیرند یا سعی می‌کنند که کودکشون توضیح بدند این چیزا ترس نداره! اما متاسفانه هر چی بیشتر تلاش می‌کنند ترس قوی تر میشه، واقعیتش اینه که فقط با حرف زدن و ثابت کردن اینکه این چیزی که کودک ازش میترسه بی اهمیته و ترسی نداره تو کنترل یا برطرف کردن ترس آنها نقشی ندارد و این ی چرخه باطلی هست که توش گرفتار میشند‌. میتونم بهتون بگم هر روز تو مرکز به طور میانگین دو یا سه بچه هستند که با مشکل ترس مراجعه می‌کنند، گاهی این ترس‌ها طبیعیه و مدیریتش خیلی راحت اما بعضی وقت ها بچه ها سال ها درگیر ترسشون بودند و برطرف نشده و به مشکلات دیگه سرایت کرده، مثل اینکه بچه چند ساله که نمیتونه تنهایی بخوابه! نمیتونه تو اتاقش بره و وسایلش بیاره! نمیتونه تنهایی دستشویی بره! ترس از دکتر، ترس از آنابل، روح و جن، حیوانات، زلزله، مرگ والدین، خراب شدن ماشین و... ترس خود به خودی از بین نمیره و برطرف نمیشه باید راه های مدیریتش یاد بگیریم و حتما برای درمان ترسهاشون اقدام کنید چون کودکان اضطرابی از درون تحلیل میرن و اگه اضطراب تبدیل به اختلال بشه و درمان نشه در اینده قطعا یک نوجوان افسرده خواهیم با انواع و اقسام مشکلات. #اختلالات_روانی#کودکان#اضطراب#ترس#درمان _اضطراب#عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک ‌

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده