از جذاب ترین بخش های درس علوم برای بچه ها، آزمایش های علمیِ هیجان انگیزه!🧐🤯 . آزمایش های علمی به بچه ها فرصت کشف و تجربه میده و چیزی که اون رو جالب تر میکنه، نتیجه ی غیر قابل پیش بینیش هست 🤔 . تو این فیلم، عمو با دوتا ابزار مثل بادکنک و شمع چند تا آزمایش ساده انجام میده👆😎 . ⭕شماهم همین حالا با بچه ها دست به کارشید و امتحان کنید😉 . ✅این پست رو سیو کنید و یادتون باشه با فرزند یا دانش آموز کلاس چهارمی تون انجام بدید🤗 . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #آزمایش_علوم #آزمایش_علمی#بادکنک_و_شمع#علوم_چهارم #علوم_چهارم_ابتدایی #آزمایش_علوم_دبستان #کلاس_چهارمی_ها #چمرانی_ها#علوم

. باشه باشه تسلییییییم...اعتراف می کنیم کم آوردیم! مگر ما جوان های دهه شصت و هفتاد چقدر تحمل داریم؟ . هر کاری که شروع بشه موافق و مخالف داره، قبول اما اگه مخالف ها زورشون بیشتر باشه، اونم خیلی خیلی بیشتر، دیگه یه جایی میرسه که کم میارن. . مثل ما! مثل همین امروز! اعتراف می کنیم که کم آوردیم. سعی کردیم روی پای خودمان بایستیم. اما زمین مان زدند. ظاهرا این ایستادگی ها، این تغییرات به مذاق شان خوش نیامد. . اول از همه به مذاق آموزش و پرورش خوش نیامد. آخ که دلمان پر است از این آموزش و پرورش که چه ها با ما نکرد....انقدر بازرس فرستاد که کارمان به وزارتخانه کشید. مجوز دوره دوم که ندادن. می گفتن کار پرورشی نمی کنید! درس هاتون پروژه ای است. کلاس ریاضی و فارسی ندارید. میزهاتون چرا مثل همه نیست؟ و صدها ایراد های کوچیک و بزرگ که بخواهیم بگوییم طوماری می شود برای خودش... . ما فقط می خواستیم روی پای خودمان بایستیم. می خواستیم تجاربی که خودمان در دوران مدرسه داشتیم برای بچه های دهه هشتاد و نود اتفاق نیفتد. می خواستیم بچه ها در کنار درس، زندگی کردن را یاد بگیرند. می خواستیم بچه ها عاشق مدرسه و یادگیری شوند. می خواستیم تغییر دهیم این کهنه نظام آموزشی را... . اما اما نذاشتند. چند ماهی می شود که صاحبخانه هم جواب مان کرده. گشتیم و گشتیم اما جایی نبود‌‌. انگار بین این همه زمین خدا، سهمی برای ما نبود. سهمی برای ما و دخترهای شهید چمران. شاید صدها اداره عریض و طویل، حسینیه ها، پاساژ ها و مراکز چه و چه اولویت داشته باشند به یک مدرسه. آن هم مدرسه ای که مثل همه نیست. میخواست کمی فقط کمی متفاوت باشد و تغییر دهد این کهنه نظام آموزشی را. . خانم ها، آقایون، مسئولین محترم یک موفقیت دیگر در کارنامه ی کاری تان ثبت کنید: ادبستان دخترانه حمزه دوران (شهید چمران) تعطیل خواهد شد!✋ . ⭕لطفا انقدر منتشر کنید که برسه به دست مسئولین❗ . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #چمرانی_ها #آموزش_پرورش#آموزش_غیر_مستقیم #آموزش_پروژه_محور #آموزش_بازی_محور #تا_اطلاع_ثانوی_تعطیل_است

🇮🇷 چه جوری میشه بچه از ایرانی بودنشان خوشحال باشند و به آن افتخار کنند؟ #هویت_ملی #ایرانی #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #چمرانی #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

✏ کارت ها رو پیدا کن ‌ می خوایم خودمون بازی بسازیم و با شکل کلمات آشنا بشیم. ‌ ✂️ابزار:مقوا ماژیک قیچی ‌ 💡چیکار کنیم: ‌ ❇️برای بازی تعدادی کارت نیاز داریم. همراه فرزندتان هر شکلی که دوست دارید را روی مقوا بکشید و ببرید. فقط همه ی کارت ها باید شبیه هم باشد. ‌ ❇️بعد، چند شکل انتخاب کنید. مثلا توپ، در، گل و ... ❇️از هر شکل دوتا روی کارت ها بکشید و اسم آن را زیر شکل بنویسید. ‌ ❇️حالا کارت ها رو بر بزنید. و به مشت روی زمین بگذارید. ‌ ❇️به نوبت هرکس می تواند دو کارت را از روی زمین بردارد و نگاه کند. اگر شبیه هم بود، کارت ها برای او می شود و اگر شبیه نبود، کارت ها را روی زمین می گذارد. ‌ ❇️بازی ادامه پیدا می کند تا اینکه کارتی روی زمین نماند. #بازی_فارسی #باقچه #کلاس_اولی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #حمزه_دوران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

چهل چراغ: چراغ دوم هیئت کودک #هیئت_دانشگاه_شریف . چند روزی به محرم مانده بود و خیلی دلمان میخواست برای بچه ها کاری در این دهه انجام دهیم. چند جا هم برای کار با کودک، کنار هیاتهای مختلف رایزنی کردیم که به نتیجه نرسید. تقریبا داشتیم ناامید میشدیم که به واسطه یکی از دوستان از هیات دانشگاه شریف، با ما تماس گرفتند. صحبتهای اولیه انجام شد و قرار بر این شد ما ۱۳ شب، کنار هیات، برای بچه ها فعالیتهای مختلف داشته باشیم. یکی دو شب مانده به شروع هیات هم تصمیم گرفتیم قسمت پسرانه را از دخترانه جدا کنیم. و به سختی تعدادی خاله و عمو جور کردیم که هر سیزده شب نیرو داشته باشیم. قرار شد با دانشجویان دانشگاه شریف هم تعامل داشته باشیم. طراحی اصلی و عمده ی اجرا با ما باشد و آنها هم در آماده کردن فضا و کار با کودکان به ما کمک کنند. خیلی فشرده برنامه ریزی کردیم، ابزار خریدیم و رسیدیم به اولین شب برای برگزاری هیات کودک. قبل از آمدن بچه ها، با چند تا از دانشجوهای شریف جلسه توجیهی گذاشتیم. دوستان ما که از قبل باهم همکاری کرده بودیم و قرار بود در این کار هم همراهمان باشند اکثرا فارغ التحصیل رشته های هنر بودند. دور هم نشستیم و به اصطلاح جلسه معارفه ای گذاشتیم برای آشنایی بیشتر. شریفیها از سر تواضع گفتند شما اول خودتان را معرفی کنید و دوستان ما شروع کردند به گفتنِ رشته های تحصیلیشان: طراحی لباس، طراحی پارچه، گرافیک، نمایش، نگارگری و ... قیافه بچه های شریف دیدنی بود. با خجالت پرسیدند: مگه اینارو هم تو دانشگاه میخونن؟؟؟؟ و وقتی نوبت به معرفی خودشان رسید فهمیدیم بنده های خدا برای چه اینقدر تعجب کردند. دوستانی که متواضعانه و بی صدا محل هیات کودک را با ماتمیز کرده بودند، با دقتی عجیب رول های کاغذ به دیوار زده بودند و به صورت مهندسی شده گلوله های گِلیِ کاملا یکسان در قطرهای مشابه برایمان درست کرده بودند دانشجوهای عمران، برق، هوافضا، مکانیک و ... بودند. همکاری دو گروه هنری و فنی در سیزده شب برای خود ما تجربه بسیار جالبی بود. از آن زمان به بعد هر وقت اسم دانشگاه یا دانشجویان دانشگاه شریف می آید در ذهنم تصویر دانشجویانی کاری، کم حرف و کم ادعا مرور میشود که تمام شبها، خالصانه و با علاقه بدون اینکه چیزی از کودک و علاقه هایش بدانند پابه پای ما فعالیت کردند و سعی کردند افکار مهندسی شان را در برخورد با بچه ها کنار بگذارند. ما درسهای بزرگی در این شبها از آنها گرفتیم از بچه های کاملا شریفِ دانشگاه شریف.... . ادامه دارد... . #ما_که_هستیم #تاریخچه_چمرانی_ها #تاریخچه_چمران #حسینیه_کودک #حسینیه_کودک_شهید_چمران

📖 برادرلی چاکرز، پشت میزش، ته کلاس...ردیف آخر...صندلی آخر نشست.‌هیچ کس در صندلی کناری یا جلویی او ننشسته بود.برادلی جزیره بود. اگر میشد میرفت و تو کمدِ کلاس جا خوش میکرد. در آن صورت دیگر ناچار نبود صدای خانم ایبل را بشنود. گمان نمیکرد خانم ایبل کَکَش هم بگزد.شاید او هم دلش میخواست برادلی جلوی دیدش نباشد، بقیه ی کلاس هم همینطور. برادلی در کلُ فکر می کرد اگر تو کُمد می نشست، همه را خوشحال تر می کرد، اما افسوس که صندلی اش در کمد جا نمیشد.... برادلی همچین پسری بود.پسری که به معلم کار نداشت. به هم کلاسیهایش هم همینطور. تمام زنگ جغرافیا مشغول قیچی کردن نقشه اش بود، تکلیف نمی نوشت و به دروغ در خانه گفته بود جزء شاگردهای ممتاز کلاس است... ‌ پدری سختگیر دارد که تهدیدش میکند اگر خوب درس نخواند او را به مدرسه شبانه روزی نظامی میفرستد و مادری دارد که میداند برادلی در مورد خودش در مدرسه، راست نمیگوید ولی نمیداند دقیقا اوضاع او چطور است چون پسرش هر بار به بهانه ای نمیگذارد او را به مدرسه برود و نامه ها را به دستش نمیرساند... ‌ ولی این بار خانم ایبل، معلم برادلی، دست به کار شده و به خانه شان زنگ میزند و مادرش را رسما به مدرسه دعوت میکند. بهانه های برادلی فایده ندارد و بالاخره ملاقات صورت میگیرد... ‌ ادامه دارد... ‌ پ.ن: هیچ وقت در زمان تحصیلتان برادلی بودید یا یک برادلی را از نزدیک دیدید؟ ‌ #مدرسه_آرزوها #مدرسه #دانش_آموز #مدرسه_خوب #مدرسه_بد