🌈 گاهی آنقدر در روزمرگی‌هایمان گم می شویم که یادمان می رود فرزندمان به ما نیاز دارد. نیاز نه از این جهت که برایش غذا درست کنیم، لباس بخریم و ... نیاز دارد با او وقت بگذرانیم، بازی و فعالیت کنیم و با هم صحبت کنیم. ‌ اردوی مادر و کودک بود‌. قرار بود یک خانه به کمک هم بسازیم. یک خانه کارتونی. برای شروع گروه بندی شدیم و هر گروه متشکل از دو یا سه مادر و فرزندانشان، مسئولیت ساخت بخشی از خانه را به عهده گرفتد: آشپزخانه، پذیرایی و اتاق خواب ابتدا نقشه آن بخش را کشیدند. سپس هر گروه ، وسایل لازم را گرفت و کارش را شروع کرد. در نهایت بخش های مختلف به هم وصل شدند و یک خانه ی کامل (البته بدون سقف) را ساختند. ‌ مربی: صادق رضوی ‌ #کلاس_سومی_ها #مادر #کودک #مادر_و_کودک #مادر_پسری #مادر_فرزندی #تربیت #اردو #اردو_مادر_و_کودک #چمرانی_ها #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🔍 یک خانه‌ی همیشه تمیز و مرتب یا آزاد گذاشتن کودک برای بازی؟ ‌‌ همه می دانیم بازی بچه ها همیشه با قدری ریخت و پاش همراه است. در مقابل بازی بچه ها و بهم ریختگی، دو رفتار می توان داشت: ۱. مدام به کودک غر بزنیم، خودمان مرتب در حال جمع کردن و تمیز کردن باشیم و جلوی خیلی از بازی های کودک را بگیریم. ۲. هم بازی کودک شویم و از بازی کردن لذت ببریم. و بپذیریم خانه ای که در آن یک یا چند کودک هستند، همیشه قدری نامرتب است و این نشانه‌ی رشد طبیعی فرزندانمان است. ‌ انتخاب با شماست! ‌ چهار ساله های چمرانی برای بازی شان، خودشان دست به کار شدند. با کمک هم فرش را جمع می کنند، ماشین بازی می کنند و باز با کمک هم، فرش حسینیه کودک را پهن می کنند. گاهی هم جمع نمی کنند😊 ‌ مربی: مائده جهانگیری، مریم صادق پور، زهرا صحتی، فاطمه فیض آبادی ‌ #چهار_ساله_ها #حسینیه_کودک_شهید_چمران #نظم #کودک #مادر #تربیت #چمرانی_ها #مهد_کودک

🌱اردوهای جهادی 📝قسمت اول اولین بار نوروز ۸۸ بود که سفر جهادی را تجربه کردیم. با گروهی همراه شدیم. گروه جهادی رضوان که گروه با سابقه ای بود و بیشتر فارغ التحصیلان مدرسه مفید بودند. مقصد خراسان جنوبی بود، منطقه نهبندان. 🚃🚃🚃🚃🚃 قبل از سفر چند جلسه توجیهی گذاشتند. و بنا شد من در تیم بزرگسال فعالیت کنم یعنی کلاس داشتن برای خانم های متاهل با موضوعات همسرداری و بچه داری و ... و همسرم در قسمت مستندسازی و ساخت فیلم فعالیت کنند. مسیر نهبندان دور بود و به نظرم می آمد هیچ وقت نمی رسیم. به خصوص که با اتوبوس میرفتیم و من همیشه ی خدا تمام طول سفر در اتوبوس، حالت تهوع دارم.بالاخره با حالی نزار به یک مدرسه رسیدیم. تیم پشتیبانی از قبل، مدرسه را برای اسکان خانمها آماده کرده بودند. شرایط جالبی داشتیم که برای خودم تجربه متفاوتی بود. امکان حمام رفتن نبود، محدودیت استفاده از آب داشتیم، تعداد زیادی خانم در راهروها و کلاسهای یک مدرسه ساکن شده بودیم. روزی دو نوبت صبح و عصر، اعزام داشتیم. کلمه اعزام واقعا برازنده اردوهای جهادی است. صبح خیلی زود باید بلند میشدیم، آماده میشدیم، وسایلمان را جمع و جور می کردیم. و سوار مینی بوسهای قدیمی میشدیم. کلی روستا را رد می کردیم تا به روستایی که ما را برای آنجا در نظر گرفته بودند میرسیدیم. دو ساعتی آنجا بودیم و دوباره بر میگشتیم و عصر همین ماجرا تکرار میشد. حضور در جمع اهالی روستا برای ما فضایی در ذهنمان میساخت. مدل زندگی و روابطشان، مشکلات منطقه ای که زندگی می کردند و خلاصه تمام جزئیات زندگیشان ما را به فکر فرو می برد. در واقع من خیلی به آنها چیزی یاد نمیدادم و بیشتر از حرفهایشان سوالهای جدیدی در ذهنم ایجاد میشد. به خصوص که با خانمهای متاهل سر و کار داشتم. وقتی شغل همسرانشان را می پرسیدم و قریب به اتفاق می گفتند: قاچاق سوخت، من واقعا فکر می کردم زندگی چه مدلها که جریان ندارد و چه بازیهای متفاوتی که با هر آدمی دارد. به نظرم حضورحتی موقت در جاهایی غیر از تهران، و به خصوص روستاها، برای خود من دستاوردهای زیادی داشت و چراغهای متفاوتی را در ذهنم روشن کرد. چراغهای قدیمی ولی پرنور، نه از آن چراغهایی که در خانه ما شهریها روشن میشود.... قبل از رفتن به سفرهای جهادی، ما فصلهایی معمولی در هر سال را تجربه میکردیم. ولی با تجربه این اردوها انگار یک فصل جدید به زندگی ما باز شد. بعد از همان چهار فصل معمولی که در سال تجربه می کردیم یا حتی بین فصلهای معمولی... " فصل پنجم" #سفر_جهادی #اعزام #روستا #خاطرات_شیرین #اردوهای_جهادی #تاریخچه_چمران

🥗 وقتی که بچه بودیم یا کلا صبحانه نمیخوردیم یا اگه خیلی بچه ی خوبی بودیم، تو خونه یا مدرسه صبحانه می خوردیم. اونم معمولا مامان ها یا معلم ها یه چیز حاضر و آماده میذاشتن جلومون...پنیر، مربا، کره یا چیزهای دیگه...تقریبا زحمتی براش نمی کشیدیم و خب طبیعتا قدرش رو نمی دونستیم! دخترهای کلاس دومی، امسال هر هفته پروژه ی آشپزی دارند. و برای صبحانه ی خودشون و بعضی وقتا هم، کلاس اولی ها، مربا می پزند. اینجوری هم به وعده ی صبحانه علاقه مند می شوند، چون دستپخت خودشونه، هم یه عالمه مهارت یادمی گیرند. #پروژه #آشپزی #مربا #طرح_درس #کلاس_دومی_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

سرزمینی بود به اسم گِل آباد...😇 . گِل آباد جایی بود که همه چیزاش از گِل بود، بین بچه های گل آباد، پسری حسابی شیطون و کنجکاو بود. هر کاری و هر حرفی که بهش میزدنند، می گفت: چرا؟؟؟؟ اینقدر این بچه چرا،چرا می کرد که اسمش رو گذاشته بودند چراگو‌.🧐❓❓ . بیرون از سرزمین گِل آباد، پیرمردی بود ،که ظرف های سفالی خیلی قشنگی می ساخت. همه خیلی او را دوست داشتند، چون فکر می کردند که راز گل هارو میدونه... . و اما یه روزی ماجراهایی پیش میاد که پسر چراگو به شاگردی پیرمرد دانا در میاد...🤔👆 . پ.ن: اگر دلتون میخواد بقیه ی قسمت های گل آباد رو ببینید، به آپارات چمرانی ها سربزنید😊 . #دهه_فجر_مبارک🇮🇷 #دهه_فجر #گِل_آباد #داستان#قصه#قصه_کودکانه #داستان_کودک

🎉 💡 پیشنهاد شماره دو برای کوچکتر ها ‌ 🎊نه تنها میخوایم خودمون و خونه هامون رو برای عید آماده کنیم، میخوایم بقیه رو هم از این عید خبردار کنیم و تو شادی هامون شریک شون کنیم. ‌ 📣 یکی از کارهایی که میتونیم انجام بدیم تا همسایه هامون هم از این عید زیبا، با خبر بشن؛ ‌ 🏳 درست کردن سردر یا پرچم برای دم در خونه هامونه. ‌ ✂️ فقط کافیه یکم مقوا، قیچی، چسب، پاستل و مداد رنگی به بچه ها بدیم و ازشون بخوایم که برای این جشن یه سر در یا پرچم درست کنند. ‌ 🏠بعد از درست شدنش هم می تونیم با همکاری هم، اون رو بالای در خونمون نصب کنیم تا روز عید غدیر... ‌ ⚠️فقط حواستون باشه که اجازه بدیم بچه ها خودشون اون چیزی رو که دوست دارند درست کنن، حتی اگه از نظر ما زشت باشه!! ‌ ✨قبول باشه ازتون✨ #جشن_بزرگ #عید_امیر #برکه_رنگین_کمونی #عید_غدیر #من_کنت_مولاه_فهذا_علی_مولاه #عید_ولایت #کودک #شیعه #عید_شیعیان