🏴 🏴 در هیئت کودک چه کار هایی می توانیم انجام دهیم؟ ‌#پیشنهادی_برای_هیئت_کودک ‌ 🖌 نقاشی و بازی فکری ‌ 📖 یکی از ساده ترین فعالیت هایی که می توان کودکان را در هیئت کودک با آن سرگرم کرد، نقاشی کردن و بازی فکری است. ‌ 🗒 می توانید یک رول کاغذ بزرگ، روی دیوار و دور تا دور فضای هیئت کودک، بچسبانید تا بچه ها روی آن نقاشی کنند. ‌ 🖍می توانید برای جذاب تر شدن، پاستل ها را با یک کاموا روی کاغذ آویزان کنید. ‌‌ ⚠️حواسمان باشد نیازی نیست برای کودکان زیر هفت سال موضوع خاصی برای نقاشی تعیین کنیم. اجازه دهیم خودشان نقاشی کنند. ‌ 🎲 می توانید تعدادی بازی فکری و ساختنی، مثل لگو، دومینو، تیزبین تهیه کنید و در یکی از سفره های فعالیت هیئت کودک قرار دهید. ‌ ✅ یک خاطره ی خوب از هیئت در ذهن بچه ها ساختن، می تواند به همین سادگی باشد. ‌ #سرباز_حسینم #هیئت_کودک #محرم #کودک #تربیت #هیئت #چمرانی_ها

💡 چرا شهریه ی ادبستان ها و حسینیه کودک شهید چمران از نظر برخی افراد بالاست؟ ۱. مجتمع آموزشی شهید چمران کاملا خصوصی است. هیچ گونه هیئت امنا و حامی مالی ندارد و به هیچ ارگان و نهادی وابسته نیست. (اگه میشناسین معرفی کنین، خوشحال میشیم) ۲. دغدغه ی اصلی در طراحی مدرسه چمران یک مجموعه ی پژوهشی بود که تمامی دغدغه ها و آرمان ها درون آن تجربه شود. قطعا این مدل انعطاف این را دارد که در یک روستا بدون هزینه اجرا شود، ولی مدل ایده آل نباید صرفا در همان حد باشد. این مدل باید آن قدر قابلیت داشته باشد که در اروپا و آمریکا هم اجرا شود. بنابراین نباید دید این باشد که هدف ما مدرسه ی خوب زدن بوده است، هدف ما طراحی الگوی مدرسه ی خوب است، قطعا هزینه ی طراحی و پژوهش خیلی بیشتر از یک مدل است. خانواده هایی هم که در این فضا مشارکت می کنند، از ابتدا توجیه می شوند که شما در جریان مدلسازی شریک هستید و صرفا دیدتان این نباشد که فرزندتان را یک مدرسه ی خوب نوشته اید. در پایان اینکه خانواده هایی که در چمران هستند از همه قشری هستند. اما اولویتشان این است که برای تحول در تربیت کشورشان باید جهاد کنند با مالشان و فرزندشان. ۳. در مدل آموزشی شهیدچمران، ابزار و مواد اولیه ی بیشتری، نسبت به مدل های سنتی آموزشی استفاده میشود. زیرا این مدل بازی محور بوده وکودکان در آن، آزادی عمل بیشتری نسبت به مدلهای مرسوم دارند. ۴. بچه ها هیچ گونه لوازم تحریری را خودشان تهیه نمی کنند و تمام ابزار مورد نیاز از سوی مدرسه در اختیارشان قرار می گیرد. ۵. هیچ گونه هزینه ای در طول سال از والدین گرفته نمی شود. ۶. در برنامه کودکان، هر هفته اردو در نظر گرفته شده. ۷. وعده های غذایی شامل صبحانه، دو میان وعده و ناهار می باشد. ۸. شهریه ی مدارس غیر انتفاعی منطقه ۱۲ و ۱۴، با این حداز گزینه های جانبی، در همین رنج می باشد. . #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #حسینیه_کودک_شهید_چمران #شهریه

🎈 تولد امام رضا نزدیکه و می تونید با دادن هدیه های کوچیک، مثل #بادکنک بچه ها رو خوشحال کنید. ‌ برای تهیه ی این بادکنک ها، به صفحه هاچین سر بزنید: ‌ @chamran_gifts @chamran_gifts @chamran_gifts ‌ #امام_رضا #تولد #عیدی #هاچین #هدایای_شهید_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇

🔑 حل مساله ، مهارتی است که در جای جای زندگی به آن نیازمندیم. اما چگونه می توان این مهارت را در کودکان پرورش داد؟ یکی از اهداف ادبستان، آموزش روش‌های علم‌آموزی است. یکی از مهم‌ترین و موثّرترین روش‌های علم‌آموزی، نوشتن درباره‌ی موضوع مورد مطالعه است؛ همچنین مشاهده‌کردن و ثبت‌کردن مشاهدات. کلاس چهارمی ها در کتاب همه چیز، که خودشان آن را درست کرده اند؛ به ثبت مهم ترین مسائل شان می پردازند. یکی از فصل‌های کتاب همه چیز، حکمت حل مسئله نام دارد. در این فصل: ۱. مسایلی را که با آن‌ها درگیر هستیم، می‌نویسیم. ۲. سعی می‌کنیم با انجام آزمایش و تجربه‌کردن، مطالعه، مصاحبه و... اطلاعاتی جمع کنیم، که در حل آن مسئله کمکمان کنند. این اطلاعات و روش به‌دست‌آوردنشان را هم در کتاب همه چیز می‌نویسیم. ۳. در پایان، اطلاعات جمع‌شده را کنار هم می‌گذاریم و به‌کمک تفکر، راه‌حل‌ (های) مسئله را می‌یابیم و می‌نویسیم. مساله‌ی این هفته کلاس چهارمی ها، حل‌کردن مسئله‌ی آلودگی هوا بود. مربی: علی حاجی اکبری #کلاس_چهارمی_ها #مهارت_حل_مسئله #مهارت #تربیت #کودک #طرح_درس #پرورش_مهارتهای_کودک #چمرانی_ها #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🥞 ‌‌‌ وعده ی صبحانه، برای خیلی از بچه ها، وعده ی دوست داشتنی نیست. اینکه هنوز از خواب بیدار نشده، باید چیزهایی بخوری شاید در نگاه اول، جذاب نباشد. گاهی هم عادت های بد تغذیه ای، یکنواخت بودن صبحانه و اینکه هنوز کسی اول صبحی، حال سر و کله زدن با کودک را ندارد، می تواند موثر باشد. ‌‌ ما در ادبستان، خصوصا روزهای اول آشنایی مان، کسی را مجبور به خوردن صبحانه نمی کنیم. اما سعی می کنیم با بازی های مختلف، صبحانه را جذاب تر کنیم. صبحانه یکی از روزهای پاییزی، کره و عسل بود. در کلاس پیش دبستانی، تصمیم گرفته شد قبل از خوردن، نقاشی هندسی بکشیم. هر کس با عسل، در بشقابش یک شکل کشید و حدس می زدیم نام آن شکل چیست. بعد نقاشی هندسی مان را با کره و نان خوردیم. ‌‌‌ مربی: مطهره یعقوبی ‌ #پیش_دبستانی_ها #شش_ساله_ها #صبحانه #کودک #صبحانه_کودک #تغذیه #خلاقیت #بازی #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران